Απώλειες εσόδων από την πειρατεία

Το λοιπόν, συλλάβανε τον ιδιοκτήτη ιστοσελίδας που μοίραζε δωρεάν ταινίες, σειρές κτλ και υπολογίζουνε ότι οι ζημιές ανέρχονται σε 465 εκατομμύρια έουρος!

Αυτό μου θυμίζει μια χρονιά, τότε που πήγαινα και έβλεπα στο γήπεδο την ΑΕΛ και μάζευε 5-6 χιλιάδες κόσμο σε κάθε παιχνίδι, όταν κάποια στιγμή αποφάσισαν για ένα και μόνο παιχνίδι να βάλουν δωρεάν εισιτήριο. Σε εκείνο το παιχνίδι ήταν το γήπεδο φίσκα! 13-14 χιλιάδες κόσμος!

Και σκεφτήκαμε όλοι το ίδιο ακριβώς, απολύτως λογικό πράγμα: «Ρε τους βλάκες, σε αυτό το παιχνίδι πήγαν και βάλανε δωρεάν εισιτήριο που ήρθαν τόσες χιλιάδες κόσμος; Έχασαν του κόσμου τα λεφτά οι μπουμπούνες! Αν το είχαν βάλει το δωρεάν εισιτήριο στα παιχνίδια όπου ερχόντουσαν 5-6 χιλιάδες κόσμος, δε θα ήταν τόσο μεγάλη η ζημιά!»

Ρε δουλευόμαστε;

Συμβουλή: όταν σας συστήνεται κάποιος και έχει ιδιότυπο/παράξενο όνομα, μην αστειευτείτε με αυτό. Όχι γιατί είναι αγένεια, αυτό εξαρτάται από τον τρόπο που θα το κάνετε, αλλά γιατί ο άνθρωπος αυτός ζει με αυτό το όνομα σε όλη του τη ζωή και έχει σίγουρα ακούσει όλα τα πιθανά σχόλια που σας έρχονται αυθόρμητα εκείνη την ώρα στο μυαλό και έχει κουραστεί να τα ακούει κάθε, μα κάθε φορά που συστήνεται σε κάποιον.

Το παραπάνω συνιστά, επίσης, έναν καλό λόγο να μη βαφτίσετε το παιδί σας Μίκυ, Αγαμέμνονα ή Κάρμεν.

Όταν το Skype με ρωτάει στο τέλος πώς ήταν η ποιότητα της συνομιλίας, ακόμη και αν ήταν άψογη, δε θέλω να του το λέω για να μην πάρουν τα μυαλά του αέρα…

Το σχέδιό μου για να γίνω πλούσιος

Νομίζω έχω το κατάλληλο σχέδιο για να γίνω επιτέλους εκατομμυριούχος: κάθε μέρα θα αυτοσχεδιάζω για μια ώρα μελωδίες πάνω στις 4 συγχορδίες που χρησιμοποιούν όλοι οι τραγουδοποιοί (Am-F-C-G) και θα ανεβάζω το αποτέλεσμα στο youtube. Μέσα σε έναν χρόνο, λογικά θα έχω καλύψει τεράστιο μέρος από τις μελωδικές γραμμές που μπορούν να σχηματιστούν. Οπότε την επόμενη φορά που ένα σαχλό ποπ τραγούδι θα γίνει τεράστιο σουξέ και θα βγάλει εκατοντάδες εκατομμύρια, θα ψάξω να βρω μέσα στα αρχεία μου το σημείο εκείνο όπου έπαιξα κι εγώ μια παρόμοια μελωδία και θα τους κάνω μήνυση ότι μου έκλεψαν το πνευματικό μου παιδί που γέννησε η δημιουργική μου κούτρα (θα επιμείνω στο δικηγόρο να το διατυπώσει έτσι ακριβώς)!

Μόλις ένα εκατομμύριο θέλω για αποζημίωση, ψίχουλα δηλαδή σε σχέση με αυτά που θα βγάλουν. Όταν το φάω, θα ξανακάνω το ίδιο.

Ελληνικά (1): Βγάζω φωτογραφία
Ελληνικά (2): Τραβάω φωτογραφία
Αγγλικά: Παίρνω φωτογραφία (take photo)
Γερμανικά: Κάνω φωτογραφία (Foto machen)

Έλα, ας το παραδεχτούμε. Σχεδόν 200 χρόνια πέρασαν και ακόμη δεν έχουμε αποφασίσει τι ακριβώς συμβαίνει, έτσι;

Πως μια ταινία (σχεδόν) προέβλεψε το μέλλον

Λοιπόν, ακούστε να δείτε τι έγινε: ας ξεκινήσουμε από την ταινία «Επιστροφή στο Μέλλον». Η ταινία συμβαίνει το 1985 (όταν και γυρίστηκε η πρώτη) και οι πρωταγωνιστές ταξιδεύουν 30 χρόνια πίσω στο 1955 και στη συνέχεια 30 χρόνια μπροστά στο 2015 (δηλαδή πέρυσι). Εκεί ο πρωταγωνιστής βλέπει έκπληκτος την είδηση ότι οι Chicago Cubs κέρδισαν το πρωτάθλημα στο μπέιζμπολ, κάτι που δεν έχει συμβεί από το 1908, κάτι που προφανώς μπήκε στην ταινία ως αστειάκι, ως κάτι εντελώς απίθανο να συμβεί.

Πέρυσι, λοιπόν, (2015) οι Chicago Cubs έφτασαν μέχρι τον ημιτελικό (!!!) και πολλοί σκέφτηκαν ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η ταινία να επαληθευτεί! Κάτι τέτοιο δε συνέβη, αφού αποκλείστηκαν.

Φέτος, όμως, και συγκεκριμένα χθες το βράδυ, οι Chicago Cubs κατέκτησαν τελικά το πρωτάθλημα μετά από 108 χρόνια! Όπως και να το κάνεις, ακόμη και έτσι, είναι εντυπωσιακό! Είναι σαν να προβλέπει κάποιος σήμερα ότι σε 30 χρόνια θα πάρει πρωτάθλημα ξανά η Λάρισα!

Σας αφήνω με την πληροφορία ότι το πρωτάθλημα μπέιζμπολ των ΗΠΑ ονομάζεται Baseball World Series. World. Παγκόσμιο. Όχι, δε συμμετέχει κανένας άλλος, μόνοι τους παίζουν, πράγμα που εγείρει το ερώτημα: γιατί όχι δηλαδή Διαγαλαξιακό Πρωτάθλημα Μπέιζμπολ; Πανσυμπαντικό; Φτάσ’ το στα άκρα ρε παιδί μου, τι φοβάσαι; Εδώ καπέλωσες όλον τον πλανήτη.

Ξέρετε αυτό το συναίσθημα που βλέπεις ταινίες ή σειρές μιας άλλης δεκαετίας και σκέφτεσαι «τι στο καλό συνέβαινε με τη μόδα εκείνη την εποχή; Πραγματικά οι άνθρωποι πίστευαν ότι είναι καλά ντυμένοι ή χτενισμένοι;»

Αυτό το συναίσθημα το έχω ήδη για τα σημερινά ανδρικά κουρέματα, το οποίο έχει δύο εξηγήσεις: είτε για πρώτη φορά στην ιστορία το συναίσθημα αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και όχι σε μια πολιτισμική πρόσκαιρη αντίληψη, είτε ξεπέρασα τα 30 μου χρόνια. Μισό λεπτό να κοιτάξω στο ημερολόγιο…